Salmo 51:5 (ASD)
Narito, ako’y ipinanganak sa kasamaan; at sa kasalanan ay ipinaglihi ako ng aking ina.
Madalas iniisip ng tao na ang pangunahing problema niya ay ang kanyang mga maling gawa—na kung mababago lamang ang asal, disiplina, o kapaligiran, maaari na siyang maging mas mabuting tao. Kaya’t maraming nagsisikap na baguhin ang sarili sa pamamagitan ng edukasyon, moral na pagsasanay, o relihiyosong gawain. Subalit itinuturo ng Salita ng Diyos na ang tunay na problema ng tao ay hindi lamang nakikita sa kanyang mga ginagawa, kundi mas malalim—ito ay nasa kanyang likas na kalagayan. Ang ugat ng kasalanan ay hindi panlabas, kundi nasa kaibuturan ng tao.
Ito ang mapagpakumbabang pag-amin ni David sa Salmo 51:5. Batid niyang ang kanyang pagkakasala ay manipestasyon lamang ng makasalanan niyang pagkatao na mula pa noong siya ay nasa sinapupunan pa lamang. Ito rin ang itinuturo ng Heidelberg Catechism Q&A 8, na nagsasabing tayo ay “likas na may hilig sa kasamaan” at walang kakayahang gumawa ng tunay na mabuti maliban kung tayo’y ipanganak na muli sa pamamagitan ng Espiritu ng Diyos.
Kaya sa Juan 3:6, malinaw na sinabi ni Jesus, “Ang ipinanganak sa laman ay laman.” Ipinakikita ng pahayag na ito na ang likás na tao, sa kanyang natural na kapanganakan, ay nananatiling alipin ng makasalanang kalikasan. Ang laman ay hindi kayang lumikha ng espirituwal na buhay; hindi nito kayang baguhin ang sarili o lumapit sa Diyos sa sariling kakayahan. Kaya’t ang kasalanan ay hindi lamang natutunan—ito ay likas na hilig ng puso ng tao.
Kaya naman sinabi ng Panginoong Jesus sa Juan 3:7 na kailangang ipanganak tayong muli upang mapabilang sa kaharian ng Diyos. Ang bagong buhay na ito ay hindi bunga ng pagsisikap ng laman, kundi ng makapangyarihang gawain ng Espiritu Santo. Kung walang bagong kapanganakan, mananatili ang tao sa kanyang dating kalagayan—hiwalay sa Diyos at alipin ng kasalanan.
Dahil dito, tayo ay dapat tumigil sa pagtitiwala sa sariling pagbabago at iwan ang pag-asa sa sariling lakas. Sa halip na umasa sa disiplina, moralidad, o relihiyosong gawain, tayo’y inaanyayahang lumuhod sa harap ng Diyos at humingi ng Kanyang biyaya. Ipanalangin natin ang patuloy at makapangyarihang gawain ng Banal na Espiritu na baguhin ang ating puso, isipan, at kalooban sa pamamagitan ng Salita ng Diyos na nakasentro sa Mabuting Balita ni Cristo.
Sa araw-araw, mamuhay tayo nang may pagpapakumbaba at pananalig—kinikilala na ang anumang tunay na pagbabago sa atin ay gawa ng Diyos, hindi ng ating sarili. Oo, tayo ay makasalanan buhat nang tayo ay isilang, ngunit tayo ay ipinanganak na muli sa pamamagitan ng Banal na Espiritu. Kaya sa gitna ng ating kahinaan at pakikipaglaban sa kasalanan, may katiyakan tayo na ang Banal na Espiritu na nagsimula ng mabuting gawa sa atin ay Siya ring magpapatuloy nito hanggang sa wakas.